Zasadnicze wymagania dyrektywy ATEX 100A

   

Zasadnicze wymagania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia dotyczące projektowania oraz wytwarzania urządzeń i systemów ochronnych sprowadzają się do wymagania podstawowego:

urządzenia i systemy ochronne powinny być projektowane zgodnie z zasadami zintegrowanego bezpieczeństwa przeciwwybuchowego; w tym celu producent powinien podjąć działania, aby:

* zapobiec, w miarę możliwości, wytworzeniu mieszaniny wybuchowej przez urządzenia i systemy ochronne;
* zapobiec zapaleniu mieszaniny wybuchowej uwzględniając charakter każdego źródła zapalenia; elektrycznego lub nieelektrycznego;
* w przypadku powstania, mimo przedsięwziętych środków ostrożności, wybuchu mogącego zagrozić swym działaniem bezpośrednim lub pośrednim bezpieczeństwu osób, zwierząt domowych oraz mieniu natychmiast powstrzymać lub ograniczyć zasięg płomienia i ciśnienia wybuchu do bezpiecznego poziomu.

W dalszej treści rozporządzenia min. określone są szczegółowo kolejne zasadnicze wymagania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia dotyczące projektowania oraz wytwarzania urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do stosowania w strefach zaliczonych do zagrożonych wybuchem min. stosowanych materiałów, ich kompatybilności w połączeniu z innymi materiałami i czynnikami stwarzającymi zagrożenie wybuchem, koordynacji temperatur, wyposażenia w aparaturę kontrolno-pomiarową i zabezpieczającą.

W rozporządzeniu podanych jest szereg wymagań zmierzających do zapobiegania powstawaniu mieszanin wybuchowych oraz w zakresie budowy urządzeń i systemów ochronnych. M.in. wymagane jest aby urządzenia, które mogą emitować gazy lub pyły palne stanowiły, w miarę możliwości, układy zamknięte. Jeżeli jednak urządzenia mają otwory lub nieszczelne złącza, to powinny mieć taką konstrukcję, aby emisje gazów lub pyłów nie mogły doprowadzić do utworzenia na zewnątrz tych urządzeń mieszanin wybuchowych.

W dalszej treści rozporządzenia podane są wymagania odnośnie do projektowania i wykonania urządzeń i systemów ochronnych zaliczonych do poszczególnych grup i kategorii zapewniające bezpieczeństwo wobec mieszanin wybuchowych w czasie ich użytkowania i czynności eksploatacyjnych.

Urządzenia grupy II kategorii 1 są tak projektowane i wytwarzane, aby w razie wystąpienia mieszaniny wybuchowej gazów lub par z powietrzem w ich otoczeniu, źródła zapalenia nie uaktywniły się nawet w przypadku rzadko występujących uszkodzeń tych urządzeń. Urządzenia te wyposaża się w takie środki zabezpieczające aby w razie wystąpienia uszkodzenia jednego z tych środków przynajmniej drugi, niezależny środek zabezpieczający, zapewnił wymagany poziom zabezpieczenia oraz w razie dwóch niezależnych od siebie uszkodzeń był zapewniony wymagany poziom bezpieczeństwa.

Urządzenia grupy II kategorii 2 tak się projektuje i wytwarza, aby w przypadku wystąpienia mieszaniny wybuchowej gazów, par lub mgieł z powietrzem w ich otoczeniu źródła zapalenia nie uaktywniły się nawet podczas częstych zakłóceń lub uszkodzeń tych urządzeń.

Urządzenia grupy II kategorii 3 projektuje się i wytwarza tak, aby w przypadku wystąpienia mieszaniny wybuchowej gazów, par lub mgieł z powietrzem możliwe było zapobieganie możliwym źródłom zapalenia, które mogą powstać w czasie normalnego działania tych urządzeń.